آلو در درمان بيمارىهاى ديگرى نظير نقرس ، مسموميت‌هاى غذايى ، خستگى مزمن ، روماتيسم ، ضعف چشم ، نفخ و به خصوص براى كسانى كه دچار ضعف اعصاب شده‌اند ، بسيار مفيد است . دكتر ايو . ج . شارل و دكتر ژان‌لوك داريگل معتقدند : آلوى سياه يكى از بهترين درمان‌هاى يبوست است . لئونس كارليه مىنويسد : « آلوى خيلى تازه و رسيده را اگر صبح ناشتا با نان به جاى صبحانه ميل كنند غذايى كامل عليه يبوست است » . براى استفاده‌ى كامل از خواص ضدّ يبوست آلو مىتوانيد به اين طريق عمل نماييد : هشت عدد آلوى خشك را مدّت 12 ساعت در آب خيس كنيد ، بعد مدّت 10 دقيقه بدون اينكه قند يا شكر در آن بريزيد آن را روى آتش بگذاريد و بپزيد و در همين حين مقدارى آب ليمو به آن اضافه كنيد و اين آلوهاى پخته را صبح ناشتا و شب هنگام خواب با دو عدد سيب درختى كاملا رسيده ميل كنيد و بخوابيد . بعد از ظهرها هم هر دفعه دو ليوان آب طبيعى خالص بنوشيد . « كارليه » در جاى ديگر مىنويسد : « مغز هسته‌ى آلو و آلوچه كرم‌كش است و برگ‌هاى خشك درخت آلو ؛ ادرارآور ، مليّن ، تب‌بر و كرم‌كش است » . مصرف آلو توسّط زنان شيرده باعث ازدياد شير آن‌ها مىشود . علاوه بر فوايد ياد شده آلو داراى زيان‌هايى نيز هست ، از آن جمله مصرف آن براى كسانى كه داراى كبد ضعيف هستند ، بايد از مصرف زياد آن خوددارى كنند و هرگز آن را بعد از غذا ميل نكنند زيرا باعث ايجاد نفخ و گاز در معده مىشود . مصرف آلوى تازه در تمام مواردى كه پرهيز از مواد پروتئينى در كار باشد ، مانند مبتلايان به روماتيسم ، نقرس و تصلّب شرايين ، مىتواند بسيار مفيد باشد به‌ويژه كه انرژى زيادى نيز از آن حاصل مىشود . دكتر لكلرك ( H . Leclerc آلوى خشك را غذايى مناسب و مليّن ذكر كرده است و آن را براى مبتلايان به بواسير و يبوست توصيه مىكند . مصرف آلوى خشك بر خلاف ساير مليّن‌ها موجب مىشود كه عمل دفع نظم پيدا كند . در 100 گرم آلوى تازه مواد زير يافت مىشود : پروتئين 1 گرم ؛ گلوسيد 5 / 17 گرم ؛ ليپيد 5 / 0 گرم .